snoep.jpgBij het laatste bezoek aan de tandarts kwam naar voren dat Thomas een zeer gevoelig gebit heeft voor suikers en zuren. Ga er maar aan staan! Veel van de producten die wij onze kinderen geven bevatten suikers en/of zuren. In het geval van Thomas is één ding pijnlijk duidelijk geworden, hij mag geen snoep meer eten! Dat is ongeveer het ergste wat onze snoepgrage vriend kan overkomen, geen snoep meer! Vanaf de babytijd staat hij al vereeuwigd met biscuitjes in zijn mondje. Kiekjes van een in en in gelukkige Thomas met glanzende ogen, bolle wangen en vooral met een volle mond. Nu besef ik ten volle dat de ouders daar voor 100% aansprakelijk voor zijn. Helaas zijn de beide ouders van Thomas ook rasechte snoepers. Iedere keer dat wij iets bij de koffie namen bijvoorbeeld, kreeg het mannetje ook wat lekkers, anders was het zo sneu voor hem. Kinderen wennen snel aan die gewoonte en zeker aan deze gewoonte. Een keertje per ongeluk of niet per ongeluk overslaan is er niet bij, het leed valt dan niet te overzien.

Hoe gaan we dat aanpakken. Van de tandarts kregen we een aantal goede (anti)snoeptips en ook de juffrouw op school had een goed initiatief voor schooltraktaties. Ze heeft een speciaal (non-snoep)laatje in de klas, waar ik dan iets hartigs bijvoorbeeld in kan doen. Bij verjaardagen mag Thomas gewoon het lekkers uit het laatje pakken en opeten als alternatief voor snoep. Maarja, wanneer is het snoep en wanneer niet en zit er toevallig nog een klein cadeautje bij? Dat is de kat op het spek binden. Thomas zal het verschil weten en opmerken, maar uiteindelijk toch eieren voor zijn geld kiezen en de traktatie verorberen. Makkelijker is het met zijn lunchtrommeltje. Hij mag kiezen voor een boterham met pindakaas, kaas of een lekker worstje, standaard een stukje kaas erbij en een komkommertje. Dan probeer ik er nog wat variatie in te brengen door ontbijtkoek zonder suiker van Zonnatura, of een stukje chocolade zonder suiker, ook van Zonnatura. De meeste producten zonder suiker zijn prima te eten en ook de supermarkt heeft hierin aardig wat keus. Echter je wilt ook niet teveel van die alternatieve producten geven aan je kind, want is een zoetstof wel zonder risico? Van bijvoorbeeld Aspertaan is nog steeds niet bewezen dat dit zonder gevolgen voor de gezondheid van een kind is en wellicht op latere leeftijd kanker kan veroorzaken. Dat is behoorlijk heftig en laat de ouder voor een onmogelijke keuze staan of een gebit vol gaten of op latere leeftijd kans op kanker? Vreselijk!

Net zoals met veel dingen proberen we alles met mate te doen. Gewoon zoveel mogelijk normale volle/halfvolle producten en zo nu en dan een suikervrij snoepje erbij. Eigenlijk zou het hele idee van snoep afgebouwd moeten worden, maar hoe ga je dat doen met een kind van 6, dat gek is op alles wat geur-, smaak- en kleurstoffen heeft? Ook onze maatschappij helpt hier niet aan mee, want er is bijna geen denkbare plaats te noemen waar een kind niet wordt geconfronteerd met de meest verleidelijke zoetigheid(wellicht een hutje op de hei...).

Toch blijf je je verbazen over je eigen zoon. Toen we bij de tandarts vandaan kwamen, heb ik het geprobeerd uit te leggen aan hem. Dat het heel erg voor hem was, maar dat hij helemaal geen snoep meer mocht hebben omdat hij daar heel snel gaatjes van kreeg. Ik beloofde hem om lekkere tucs te kopen en veel hartige dingetjes die hij vast en zeker ook erg lekker zou vinden. Dat vond onze vriend een prima idee, hij had zelfs een paar ideeën voor me. Zoals van die lekkere rijstewafels met 'hoe heet dat ook alweer?, barbecue smaak'. Als ik hier wat extra van in een plastic zakje deed voor zijn oppasmoeder, kon hij daar toch gewoon iets lekkers eten. En natuurlijk een extra bakje met van die lekkere fruitkauwgom(suikervrij) voor in zijn rugzak naar school, want je wist immers maar nooit of er meer kindjes waren die trakteerden, zodat hij toch reserve snoepjes had. En ga zo maar door.

We zijn nu een aantal weken verder en het is geweldig hoe hij ermee omgaat, nog...? Hij is gelukkig dol op pindakaas en eet braaf een bruine boterham met pindakaas 's ochtends inplaats van melk met cereals. Hij eet tussendemiddag ook braaf zijn hartige lunchpakketje op inclusief stukje kaas, stukje worst. En als we 's middags thuis zijn dan is een zakje chips of wat nootjes inplaats van een snoepje, ook prima. Alleen het drinken is nog erg wennen. Hij mag eigenlijk alleen water, thee, melk/karnemelk en soms een beker siroop. Hij heeft nu eenmaal toch behoefte aan iets zoets zo nu en dan, en wie ben ik om hem dat kwalijk te nemen? Laatst zei hij heel lief tegen me 'mam, toch wel jammer hè, dat ik niet eens een lekker snoepje mag?' 'Ja jongen,' antwoord ik dan begrijpend, 'het is soms heel erg moeilijk, maar ik vindt dat je het hartstikke goed doet en ik ben erg trots op je.' Dan knikt hij en vraagt vervolgens om een stukje kaas. Wat ben ik blij dat hij net als ik ook een hartige eter is en dat hij op dat gebied bijna alles lust. Ik verwen hem dan soms met een lekker toetje van Optimel of een lekker stukje ontbijtkoek, allemaal zonder suiker nu natuurlijk, maar zo hoop ik dat hij niet te snel genoeg zal hebben van alle hartigheid en langzaam aan een leven 'zonder' zoetigheid gaat wennen.

Fruit mag ook natuurlijk, maar één moment per dag in verband met fruitzuren die de tanden aantasten. Tja als je dacht dat fruit gezond was, dan heb je het alleen over je lichaam, niet over je tanden blijkbaar. Hoe merkwaardig is dat alles. Ik gaf Thomas standaard appelsap mee, omdat ik ervan uitging dat dit een vrij ongevaarlijk sapje was voor de tanden. Niets blijkt minder waar helaas. Ook melk voor het slapen gaan blijkt funest te zijn, de reden daarvoor is me even ontschoten. Het heeft met het speeksel te maken dat in je mond blijft hangen en dit slaat dan weer op de tanden...

Ik kan met recht zeggen dat er een wereld voor me open is gegaan op het gebied van voeding. Ik probeer er voor mezelf nu ook wat meer op te letten, zodat het kleine mannetje er niet alleen voor staat. Maar de laatste tijd ben ik Thomas met andere ogen gaan zien. Ik ben er echt trots op dat hij dit alles zo kalm accepteerd. Acceptatie ligt niet in de aard van ons eigenwijze mannetje, hij heeft overal zijn twijfels over en heeft altijd wel een weerwoord waarom zijn ouders niet gelijk hebben. Grappig dat hij juist dit zo gemakkelijk accepteert en er over probeert mee te denken. Dit gaat natuurlijk niet altijd op. Laatst had hij op een verjaardag toch een paar snoepjes op, vertelde hij enthousiast. 'Ja, want die snoepjes hoorden echt bij dat spelletje, anders zou het natuurlijk niet kloppen dus ik moest ze wel opeten!'

Wat kun je daar als meelevende moeder nou op antwoorden. Het is al een hele prestatie totnutoe, zo nu en dan moet je weleens een uitzondering kunnen maken, zodat hij het gevoel heeft dat je hem vertrouwt en zodat hij weet dat jij weet dat hij er in ieder geval wel over nadenkt en dat op zich is al heel bijzonder voor een snoepgraag mannetje van bijna 6jaar.

NB. Een goede tip voor minder gaatjes is een goede tandpasta, zoals Elmex met eventueel Elmex mondspoelwater. Veel spoelen met water en zo nu en dan met Elmex, reinigt het gebit. Ook voor de ontbijtkoek van Zonnatura is er een aanmerkelijk goedkoper alternatief namelijk Oudewijvenkoek! Weinig suiker en met een laag roomboter nog lekker ook.